Bij het overlijden van Ludo Martens (1946- 2011)
09 juni 2011
Brief van Frans Van Acoleyen. Geneeskunde voor het Volk, Zelzate en gemeenteraadslid PVDA ter nagedachtenis van Ludo Martens.
Ik ontmoette Ludo Martens voor de eerste keer in 1969. Ik zat toen in het tweede jaar geneeskunde; het was voor studenten een roerige tijd. We protesteerden tegen de dure en slechte cursussen. Bij het aanschuiven voor een maaltijd in het studentenrestaurant, liep Ludo langs de lange rijen wachtenden met een notaboekje in de hand en hij ondervroeg iedereen waarom hij of zij meedeed aan de protestacties. Al onze losse meningen werden door zijn hand een stevig eisenprogrmma dat vertolkt werd door de studentenvakbond.
Later was hij de man die vele studenten de vraag voorschotelde : aan welke kant sta je ? Kies je voor een carrière voor het geld of kies je de zijde van de werkende bevolking. Hij richtte Amada op, het embryonaal begin van de PVDA. Heel zijn leven is hij trouw gebleven aan zijn ideaal tot hij vijf jaar geleden alle activiteit moest opgeven wegens de gevreesde ziekte van Alzheimer.
Wat ik op dat ogenblik nog niet wist , was dat hij een schitterend student geneeskunde was, die een succesrijke carrière was voorspeld. Hij was een jaar voordien echter aan de deur gezet van de Leuvense universiteit nadat hij een artikel had geschreven over pedofiele priesters.
Niet verwonderlijk dat hij zijn kameraad Kris Merckx, pas afgestudeerd als arts, overtuigde om in Hoboken de eerste groepspraktijk op te richten. Op die manier inspireerde hij tientallen dokters – ook mij – om hun keuze in dienst van de werkende bevolking concreet te maken.
Ik nodig iedereen, die Ludo Martens, op een of andere manier heeft gekend, een korte rouwboodschap neer te schrijven. Hij was geen minister of BV, maar hij betekende veel meer voor tienduizenden werkers en onderdrukten in de hele wereld.
U kan uw medeleven betuigen via rouwregister@pvda.be of via http://www.pvda.be/nieuws/artikel/ter-nagedachtenis-van-ludo-martens-1946-2011.html
