Vergaderen met de arbeiders van Sidor
Ingezonden door Janneke Ronse op do, 17/02/2011 - 01:00
De derde dag van ons bezoek aan Ciudad Guayana en zijn grote bedrijven worden we volledig ondergedompeld.
Er is een vergadering van de vertegenwoordigers van alle arbeiders over het invoeren van de ‘control obrero’. ‘Obrero wat’? Ik hoor het u al zeggen. Naar model van de wijkraden, opperden de parlementsleden van de communistische partij van Venezuela het idee van arbeidersraden. Ze maakten een wetsvoorstel, en president Chavez was zo enthousiast dat hij prompt de arbeiders overal opriep om zo snel mogelijk te beginnen met de vorming van arbeidersraden in de bedrijven. Als dit lukt, zal het parlement niet anders kunnen dan de wet goedkeuren.
Het bleef niet bij woorden: De president richtte commissies op en gaf geld om een plan rond deze arbeidersraden uit te werken. Het gevolg: Anderhalf jaar later is er een uitgewerkte visie en structuur.
Vandaag wordt dit plan voorgesteld. Er zijn ongeveer 150 arbeiders aanwezig in de theaterzaal van Sidor. De mensen van de commissie tonen een presentatie over het plan. Het uiteindelijke doel van de arbeidersraden is dat de arbeiders de controle over het bedrijf zullen hebben zodat het een echt socialistisch bedrijf wordt. De arbeiders moeten het bedrijf beheren: De productie, de planning, de financiën, alles. Geen eenvoudige taak als je het aan mij vraagt. Maar ook hiervoor werd een oplossing gecreëerd: de arbeidersuniversiteit. De arbeiders die willen, kunnen tijdens de werkuren en betaald les volgen. Ze worden ideologisch en politiek gevormd, maar ook technisch geschoold om zich voor te bereiden op de overname van de leiding van het bedrijf. Momenteel zijn er op Sidor 200 mensen die deze opleiding volgen in kleine groepen. We ontmoeten er enkele, en de trots straalt ervan af.
De presentatie van de arbeiderscontrole klinkt goed. Met ons Belgisch referentiekader, worden we er vanbinnen helemaal warm van. Het feit dat we dit kunnen zien, maakt duidelijk dat een andere wereld mogelijk is. Zie je wel dat we geen dromers zijn.
Maar misschien hebben we te vroeg victorie gekraaid. De mannen van de commissie sluiten de vergadering af, maar een arbeider staat recht om een debat te eisen. Hij heeft namelijk nog wat opmerkingen. De commissie probeert dit nog af te wimpelen, maar de arbeiders gaan rond hen staan en eisen een debat. Indrukwekkend, al die arbeiders in hun jeanshemd, met brede schouders, handen als koolschoppen die hun eisen stellen. Goed dan, ieder krijgt drie minuten om zijn grieven te uiten. Er wordt in klare arbeiderstaal, met veel overtuiging en talent voor redevoering uit de doeken gedaan wat de reële problemen zijn: Het gaat niet snel genoeg! Het is enkel theorie, in de praktijk gebeurt er niets! Als er echt arbeidercontrole was, zouden er geen mensen in onderaanneming moet werken met veel minder rechten! Er is corruptie bij de directie, ze moeten nu buiten!
De mensen zijn ongeduldig, het proces is niet makkelijk, duurt lang en hun situatie vraagt om snelle veranderingen. Ongelooflijk hoe deze mensen betrokken zijn bij het proces, hoe enthousiast ze zijn om hun bedrijf over te nemen, hoe ze bewaken dat alles goed en eerlijk verloopt.
We beseffen de enorme mogelijkheden van dit proces maar tegelijk de enorme kwetsbaarheid. Het staat werkelijk nog in zijn kinderschoenen, er is nog veel werk. Tegen de presidentsverkiezing van 2012 moeten de resultaten op de werkvloer voelbaar zijn. De mensen moeten immers overtuigd zijn om terug voor Chavez te stemmen zodat het revolutionaire proces kan verder gezet worden. Maar er is veel hoop, het oprichten van de arbeidersraden wordt door vele mensen ter harte genomen. Ik zal hun evolutie met spanning opvolgen.
