Met z'n vijven op naar Sidor!

Ingezonden door Lise Vandecasteele op di, 15/02/2011 - 05:13

Opnieuw een impressionante maar zeer vermoeiende dag achter de rug. Een eerste ontmoeting met een nieuw deel van Venezuela die zoals alle “eerste ontmoetingen” meer vragen dan antwoorden oplevert. We zijn aangekomen in Cuidad Guyana waar we het bedrijf Sidor gaan bezoeken.

Zondagavond stappen Karel, Jan, Thomas, Janneke en ik op de nachtbus naar Ciudad Guyana. Twaalf uren bus, met gelukkig erg comfortabele zetels. Zelfs Karel met zijn lange benen slaagt erin enkele uurtjes te slapen. De anderen hebben de indruk nog nooit zo lang geslapen te hebben in Venezuela. ’s Morgensvroeg  wacht onze kameraad van de PCV (Partido Communista de Venezuela) ons stipt op en neemt ons meteen mee voor een bedrijfsbezoek! We vliegen erin.

Sidor maakt een enorme indruk op ons. Het is een staalbedrijf van ongeveer 15.000 werknemers op een terrein van 28 hectaren. Het heeft 6 hoogovens, geen enkel ander bedrijf van de wereld zou over dat aantal hoogovens beschikken. Bovendien worden de hoogovens aangedreven door elektriciteit opgewekt door de waterkracht van de nabijgelegen Orinicorivier. Op het terrein ligt een wegennet van 80km en spoorwegen.

We krijgen een rondleiding in enkele “planten” van het bedrijf en we zijn erg onder de indruk. Hete rode staalbalken worden voor onze ogen platgewalst en afgekoeld met hevig reagerend water, tot staaldraden en staalplaten verwerkt. Gelukkig zien we niet erg veel arbeiders langs die hitte werken, maar vooral in controleposten die aangename airco-temperaturen houden. We worden overal hartelijk verwelkomd en uitgebreid gefotografeerd!

Een bedrijf van die omvang verwacht ik eigenlijk niet in een derdewereldland. Tot 2008 kwam ook maar een klein deel van de rijkdom van dit bedrijf toe aan Venezuela zelf. Het was toen voor 60% in handen van een Argentijnse multinational die via verschillende wegen de winst afroomde van de staat. Bovendien werden alle sociale voorzieningen, zoals een crêche voor de werknemers afgeschaft.  

In 2008 werd het bedrijf genationaliseerd. We leerden al dat sindsdien het loon van de arbeiders meer dan verdubbelde, terwijl het voordien 10 jaar status-quo gebleven was. De arbeiders hebben nu ook meer inspraak, zodat er nu blijkbaar in het bedrijf een uitgebreide discussie gaande is over de onderaannemingen: moeten zij vast aangenomen worden ja dan neen? Maar hoe de nationalisatie precies in zijn werk gegaan is, hoe de inspraak van de werknemers precies georganiseerd is, wat de rol van de vakbonden is, hoe de gezondheid van de arbeiders gegarandeerd wordt enzovoort… Dat moeten we de komende 2 dagen allemaal nog uitzoeken.

Dan maar vlug bedje in om morgenvroeg opnieuw monter en vrolijk alles tot ons te kunnen nemen!

• Reactie toevoegen
• 
• 
•