Steun dokter Sofie tegen aanslaan van huisraad door de Orde

Beste patienten,

Toen ik terug uit verlof kwam vond ik een brief van de deurwaarder, aangesteld door de Orde der Geneesheren die mijn meubels wilden aanslagen voor de 300 € die ik niet betaald had.  Artsen van Geneeskunde voor het Volk - samen met vele andere artsen hebben altijd geweigerd lidgeld te betalen aan de Orde der Geneesheren.

Vandaag heb ik jullie steun nodig.

Ik nodig iedereen uit om 24 augustus om 9 uur een stoel naar mijn huis te komen brengen in de  Rue Sart St. Nicolas 140 , 6001 Marcinelle.  De stoelen symboliseren de solidariteit en een vervanging voor mijn meubels in geval de orde daadwerkelijk mijn huisraad komt aanslaan. 

In 2007 wou de orde ook al de meubels van mijn collega  Dr. Eric Hufkens aanslaan. Na een actie voor de provinciale zetel van de orde is dit afgeblazen. Met uw steun kunnen we de orde terug een halt toeroepen.

Alvast bedankt.

Dr. Sofie Merckx

Reacties

De (h)orde van geneesheren, een oud zeer

Men zal het me niet kwalijk nemen dat ik geen hoofdletter gebruik voor deze club.
Met een groot herkenningsgevoel nl. de artikels over de perikelen met de (h)orde van geneesheren gelezen die de laatste dagen in de krant verschenen. En met de nodige spijt en pijn stel ik vast dat er niets nieuws onder de zon is als het over deze materie gaat. Het is inderdaad al langer dan geciteerd in de artikels dat deze club denkt zijn macht te kunnen misbruiken.
Toen mijn vader bij de eerste dokterstaking weigerde mee te doen onder het moto "ik laat mijn patiënten niet in de steek, als er een zieke aan mijn deur verschijnt dan zal ik die verzorgen", liet de reactie van de orde niets aan duidelijkheid te wensen over: "We maken u kapot". En de stok was snel gevonden, nl een artikeltje in een lokale krant met als titel "Misschien word ik wel duizend jaar" (wat trouwens een onvolledig citaat was, gezien "behalve als ik een ziekte opdoe waartegen nog geen kruid gewasssen is" ontbrak). Uiteindelijk sprak de uitzonderingsrechtbank die de orde is een eeuwige schorsing daarvoor uit.

Het begin van geen duizendjarige, maar toch meer dan twintigjarige strijd. Inclusief het in pure westernstijl klemrijden van mijn vader door de politie, mishandeling van mijn moeder en broers en zuster door de politie, maanden patiënten hun id-kaart vragen bij bezoek aan mijn vader, 40 politiemannen die 's morgens binnenvielen en alle dossiers en medicamenten meenamen uit het kabinet, enz. U gelooft het niet? Er bestaat nog steeds beeldmateriaal van hoor.
Al bij al is de (h)orde dus iets beschaafder geworden, het gaat nu 'slechts' over het sturen van een deurwaarder naar een opstandige dokter van het volk. Moet de orde zich hiermee bezighouden, en heeft zij ten gronde wel de bevoegdheid om dit te doen?

Er zijn namelijk niet alleen morele, maar ook juridische argumenten om paal en perk te stellen aan bepaalde machtsuitoefeningen van dit archaïsche clubje:
"In de mate dat bij het vaststellen van de rechten of verplichtingen van een rechtsonderhorige aan een instantie een discretionaire bevoegdheid werd verleend, bijvoorbeeld bij het opleggen van een administratieve sanctie, moet ook de uitoefening van deze bevoegdheid vatbaar zijn voor rechterlijke controle." (Fiscale strafvervolging en rechtsbescherming: Wapengelijkheid, zwijgrecht, Caroline Vanderkerken & J. Put, Administratieve sancties in het sociale zekerheidsrecht).
Anders gesteld, een burgerlijke rechtbank dient te kunnen beslissen, geen uitzonderingsrechtbank zoals de orde! De rechter moet namelijk kunnen nagaan of de opgelegde sanctie in verhouding staat tot de overtreding waarvoor zij is opgelegd. De arresten Le Compte (en eerder König) verschaffen een aantal argumenten en lijken minstens een aanzet te geven om deze club aan te pakken (Hof arrest Le Compte, Van Leuven en De Meyere v. België, 23 juni 1981, Publ. Eur. Court H.R., Serie A, nr. 43).

Waarom zovele dokters nog steeds trouw (of angstig?) hun lidgeld blijven betalen aan deze bende is me niet helemaal duidelijk. Behalve dat ik begrip kan opbrengen voor de onwil van vele artsen om gedurende jaren de vergaande pesterijen te moeten ondergaan van deze club wanneer men stopt lidgeld te betalen.
Blijkbaar vergeten de heren hoeders van de orde hun eigen eed van Hippocrates waarin onder meer staat "Ik zal de gezondheid van mijn patiënt als mijn voornaamste bekommernis beschouwen". Het lijkt me dat dit precies is wat dokter Sofie Merckx nu , of mijn vader toen deden. Het is nogmaals gebleken dat dit niet de eerste bekommernis is van de orde. Hoelang gaat men dit nog tolereren?

Servaas Le Compte